De la 25-07 ĝis la 01-08-2009 okazis la 94a Universala Kongreso en la urbo, kie naskiĝis L.L. Zamenhof.
Per buso dank’al Jean Henin el Lozère ni veturis ĝis Pollando. Ni estis tri el Beziero kaj ni loĝis en hotelo je 1 kilometro de la universitato, kie okazis la kongreso.

Iam, amikino kaj mi veturis per buso al la urbocentro, kie loĝis la familio Zamenhof.
Tie ni promenis tra la stratoj ĝis la foirplaco Sienni. Tie la juna Ludoviko vidis, aŭskultis kaj ĉeestis la diskutojn kaj ankaŭ la disputojn inter la diversaj popoloj. Pro la miskompreno inter la homoj li pripensis pri komuna lingvo.

En la Centro Ludoviko Zamenhof, kie staris ekzpozicio, ni rememoris pri la vivo kaj la laboro de Dr. Zamenhof. Post tiu vizito, estis tagmeze do ni serĉis restoracion. Ni trovris krespejon kie sur la pordo estis skribita: ĉi-tie ni parolas Esperanton. Bonege!
Sidintaj al tablo, la kelnerino alportis la liston de manĝaĵoj, por ke ni elektu krespon.
Kia surprizo! La nomo de ĉiu krespo estis skribita en la pola kaj en Esperanto sed post la nomo ni legis la pezon kaj la kaloriojn. Estis dikaj krespoj!

Kiam la kelnerino revenis, ŝi konsilis al ni tre bongustan dikan krespon. Ni ne povus manĝi tiun krespegon. Ni diris al ŝi ke ni elektos pli malgrandan krespon kiu sufiĉos por ni. Kaj fine, tio vere sufiĉis.
Irante tra la stratoj,de Bjalistoko ni revis pri mondo, kie ĉie Esperanto estus parolata kaj skribita. Tiel, vojaĝoj estus pli agrablaj por ĉiuj. Ankoraŭ estus pli facile babili inter homoj.

Ĝis nun estas revo. Eble iam!

Artikolo de Geneviève GAUBERT

Jam de longe la « balanaenoptera physalus », aŭ ordinaraj rokvaloj, iras kaj venas tra la maro Mediteraneo kaj de tempo al tempo balenoj grundas sur la marbordo. Vidita de la maro, la monto Saint-Clair, kiu superas la urbon Sète, similas balenon. Ĝis 1928 oni skribis la urban nomon Cette, kiu devenas de la latina balena nomo Cetus, same kiel la hispana urbo Ceuta sur la marokia teritorio. Do la emblemo de la urbo estas baleno. Ankaŭ iu entrepreno de mara salo elektis tiun beston sur siaj salskatoloj.

Dum la 20-a jarcento, knabo ekinteresiĝis pri balenoj, kiam li malkovris unuan oston de tiu besto. Li poste studis geologion kaj bestaron de sia regiono. En 1989, du balenoj grundis sur la strando de lia urbo Port-la-Nouvelle, tiu viro, tiam plenkreskulo kaj vitisto, decidis ekhavi tiun beston. Li sukcesis kun nur tri helpantoj dispecigi ĝin kaj transporti ĝiajn ostojn per traktoro kaj ĝia postveturilo. Li metis la ostaron en marŝeton por purigi ilin dum tri monatoj. Poste, li restarigis la skeleton de tiu plenkreska baleno (20 metrojn longa kaj 40 tonojn peza) en sia vinkelo.
Tio estas rimarkinda laboro de metiisto, kiu bonege konas la anatomion kiel sciencisto. Nun, tiu aŭtodidakto estas spertulo por la regiono Langvedoko.

Nuntempe oni povas viziti lian kelon kaj admiri la belan balenan skeleton, kaj ankaŭ aliajn skeletojn (makrocefalo, birdoj kaj mamiferoj) kaj originalan vinpremilon de la 19a jarcento.

Artikolo de Geneviève GAUBERT

Vi povas aĉeti botelojn da ruĝa aŭ rozkolora vino kun la desegno kaj la historio de la baleno ĉe Patricia kaj Jean-Louis Fabre, Domaine des Jugnes, route de la Palme en Port la Nouvelle (11210). Tel : 04 68 48 00 39.

Bildo de Père Igor, sub licenco CC-BY-SA

En 1934, nome de la hidroelektra progreso, pluraj vilaĝoj disigataj en trideko de kilometroj, estas subakvigitaj por konstrui sur la rivero la Truyère la baraĵon de Sarrans, (la plej proksima vilaĝo) kaj la lagon kiu kuniras.

Printempe de 2014, por kontroli la staton de la baraĵo, EDF (Elektro de Francio, tio estas ĉefa franca entrepreno pri produktado kaj distribuado de elektro) zorgis pri la malplenigo de la lago. Dum somero kaj kun permeso de EDF, miloj da scivolemuloj venis por vidi …. por kion vidi ? Nu la vegetaĵaron aŭ pli ĝuste la neekziston de vegetaĵaro, sed ankaŭ kaj precipe por vidi …ponton. Jes ja ponto kaj plie ponto kiu restadis en akvo de post 80 jaroj, ĉu tio vere meritas tian valorigadon kaj tutan alineon!! Nu vi bonvolu legi tuj malsupre la klarigantan teksteton kaj poste vi mem taksos !

Jes, kia ponto ! La gotika ponto de Treboul (tiu vilaĝo malaperis, nun subakvigita, kaj restas neniu domo) datiĝanta de la XIV-a jarcento kaj konstruita de la Angloj, estis impostponto ĝis 1740. La vizitintoj de la somero 2014 rajtis senpage transpasi ĝin. Ĝi ankoraŭ staras !

Feliĉe ĉar ĝi estas unu el la maloftegaj laboraĵoj, klasifikataj kiel historiaj monumentoj (ĝi estis tia en 1927), kiuj estas tiom malofte videblaj. La unuan fojon de post la konstruado de la baraĵo, la lago estis komplete malplenigita. EDF asertas ke ĝi de nove malfermos la kluzpordetojn kiuj ebligas malplenigi tiun lagon post 40 jaroj ! Necesas 4 monatoj pli malpli por denove plenigi la lagon.

Pri la preskaŭ sama temo, ni atentigas la leganton ke ekzistas en Langvedoko-Rusiljono 3 grandaj artefaritaj lagoj : la lago de Naussac apud Langogne en la departemento Lozere, la lago de Villefort, vilaĝo de la departemento Lozere, sed situanta tuj norde de la departemento Gard kaj la lago de la Salagou (rivereto apud Clermont l’Herault kaj Lodeve en la departemento Herault) . Ĉiu malaperigis almenaŭ unu vilaĝon. Tamen la lago de la Salagou enabismigis nur la tombejon de la vilaĝo Celle. La lagon de la Salagou neniam oni komplete malplenigis(os) pro tre simpla kialo : necesus 4 jaroj por de nove ĝin plenigi. Sed per modernaj teknikoj, la kontroloj de la baraĵoj nun fariĝas danke al robotoj kaj skafandristoj.

Louis Ensuque

Frenezo decidis inviti ĉiujn siajn geamikojn por trinki kafon en sia hejmo. Ĉiuj invititoj jese respondis kaj venis.

Post la kafo, Frenezo proponas la jenon :

– Ĉu oni kaŝludas?

– Kaŝludo? Kio estas tio? demandas Scivolemo.

– Kaŝludo estas tre agrabla ludo kiun mi tuj prezentos al vi: mi kalkulas ĝis 100, kaj dume vi kaŝas vin. Kiam mi finis la kalkuladon, mi serĉas vin kaj la unua kiun mi trovas, estos tiu kiu siavice kalkulos.

Ĉiuj konsentis, krom Timo kaj Mallaboremo.

– Unu, du, tri… ekkalkulas Frenezo.

Tuj sin kaŝis Servopreto, kompreneble la unua, kie ajn. Timido, timema kiel ĉiam, sin kaŝis enen de arbtufo.

Ĝojo kuris al la centro de la ĝardeno. Malgajo ekploris, ĉar ĝi ne trovis taŭgan lokon por sin kaŝi.

Deziro akompanis Triumfon kaj sin kaŝis apud ĝin malantaŭ rokon.

Frenezo daŭre kalkuladis dum ĝiaj geamikoj sin kaŝis. Aŭdante ke Frenezo jam diris « 99 », Malespero multe bedaŭris.

– 100! kriis Frenezo, mi tuj ekserĉos vin.

La unue trovita estis Scivolemo ĉar ĝi ne sukcesis sin reteni eliri el sia kaŝejo por vidi tiun kiu estos la unua malkovrita. Flanke rigardante, Frenezo vidis Dubon super ĉirkaŭbarilo, ĉar tiu lasta ne sciis kiun flankon elekti por esti pli bone kaŝita. Sinsekve Frenezo malkovris Ĝojon, Malgajon, Timidon.

Iom poste, ĉiuj kunvenis kaj Frenezo demandis : – Sed kie estas Amo? Neniu ĝin vidis.

Frenezo ekserĉis ĝin: super monto, en la riveroj, malantaŭ la rokoj, ĉie… sed ne trovis Amon.

Tamen, Frenezo daurigis sian serĉadon kaj vidis rozarbeton, prenis ligneron, ekserĉis inter la branĉoj kaj subite aŭdis krion ; kriis Amo ĉar dorno krevigis okulon ĝian.

Frenezo tute ne sciis kion fari, senkulpigis, pardonpetis kaj eĉ promesis al Amo, ĉiam sekvi ĝin.

Amo konsentas pardoni Frenezon. Hodiaŭ Amo blindas kaj Frenezo ĉiam akompanas Amon.

Ĉu ne kortuŝa historio ? (eble iom pli ol historio, ĉu ne ?)

Louis Ensuque

Sperto de la asocio “Animation Création Culture Origami”

Origami: universala papera konstrua ludo bazita sur geometrio, ne nur japana arto de faldado de papera kvadrato, sen tondilo nek gluo, sed ankaŭ “la tekniko de la XXI-a jarcento” kiun oni aplikas en sciencoj, teknikoj, pedagogio kaj arto-terapio; logika, preciza kaj simple lernata kaj instruata, ĝi kunigas homojn, faciligas komunikadon kaj alportas ĝojon.

Esperanto: laŭ ĝia strukturo estas konstrua ludo, ne nur universala lingvo, kiu plifaciligas internacian komunikadon, sed ankaŭ neŭtrala lingva platformo, kiu kreas rilaton de paco, egalecon kaj amikecon inter popoloj, kiu ankaŭ utilas kiel saltotabulo por lerni fremdajn lingvojn; logika, preciza, facile lernata kaj instruata, ĝi enhavas grandan pedagogian potencialon, alportas ĝojon kaj interkomprenon.

La ideo kunigi Esperanton kaj origamion jam aperis antaŭ la kreo de nia asocio. En 2012 dum SES kaj dum la Itala Kongreso en Mazara del Vallo kaj en 2013 dum la Itala Kongreso en Kastelaro, mi gvidis improvizitajn atelierojn de origamio. Ekde 2014, kun Alain Delmotte (dum la renkonto IF en Noordlingen 2013-14, la renkontiĝoj en Pluezeko 2014-15-16, la Itala Kongreso en Frascati 2016) ni faris serion de atelieroj de origamio enskribitaj en la programo de tiuj renkontoj.

En 2016, ni kreis la asocion “Animation Création Culture Origami” (ACCO) en Montpeliero por disvastigi la konojn pri origamio kaj Esperanto al granda publiko.

Ni ankaŭ partoprenis diversajn internaciajn renkontojn de origamistoj en Francio (MFPP, OORAA) kun atelieroj kaj prelegoj pri origamio en luda formo por pedagogio kaj arto-terapio, en kiuj ni montris la rolon de origamio kiel grava ilo por komuniki. Dum tiuj renkontoj, en kiuj oni ankaŭ uzas la anglan, ni rimarkis, ke oni ofte bezonas interpretistojn por traduki la informojn al francparolantoj aŭ al la fremduloj kaj ni provis, neformale, konsciigi pri Esperanto al la origamistoj por faciligi la internacian komunikadon.

Kial ne fari, ke Esperanto ne iĝu la laborlingvo de la origamistoj?

Origamio kaj Esperanto faciligas komunikadon; ambaŭ, laŭ ilia funkciado, ili similas al konstrua ludo; en ilia laboro la origamistoj kaj la esperantistoj baziĝas sur la samaj nocioj: logiko kaj precizeco, principo de “sufiĉo kaj neceso”, ekonomio de tempo kaj akiro de efika rezulto per iom da rimedoj kaj penoj. Pro tio la pensmanieroj de la esperantistoj kaj origamistoj, komunikemaj kaj kun malfermita menso, devus esti proksimaj. Pincitiro tio Esperanto iĝas bona kandidato kiel laborlingvo en la internaciaj renkontoj de origamistoj. Ŝajnas, ke la origamistoj, grandega publiko, tre varia laŭ aĝo kaj profesio, multnombraj en la mondo, estas pli sentemaj pri Esperanto.

Aliflanke, oni povas uzi origamio kiel rimedo por instigi homojn studi Esperanton. Nuntempe, en edukado, pli kaj pli ofte, oni uzas origamion en multaj kampoj: geometrio, lernado de fremda lingvo, plastiko, dezajno ktp.

Ni gvidis plurajn atelierojn kun infanoj por lerni la anglan kaj la rusan farante origamion. Ĝenerale, estas multaj avantaĝoj en la komuna laboro origamio-Esperanto, por enkonduki ilin en lernejo. Ĉar ili ne estas nur arto por origamio kaj lingvo por Esperanto, ilia valoro estas multe pli larĝa. Ili povas servi kiel bazo de kono por disvolvi ĉe la infanoj logikon, koncentriĝon, eblecon trovi efikajn solvojn, kapablecon komuniki en amika kaj ĝoja etoso kaj kun reciproka respekto. Origamio povas esti ponto por estonta profesio en pluraj kampoj, en kiuj oni uzas ĝin. Esperanto, kun ĝia granda homara potencialo, permesas eduki al toleremo, amikeco kaj respekto de aliaj popoloj kaj kulturoj kaj ĝi povas doni ŝlosilon por malkovri la mondon kaj vojaĝi al iun ajn landon. Aliflanke pro ĝia precizeco kaj logika rigoreco ĝi povas utili kiel datenportilo por tradukistoj.

Dum la lastaj kvar jaroj, ni faris multajn ekspoziciojn de origamio por granda publiko, por montri la belecon de origamio kiel arto, sed ankaŭ por malkovrigi ĝian grandan potencialon kiel scienco: ĝia apliko en sciencoj, teknikoj, inĝenierio, arkitekturo, dezajno, pedagogio kaj arto-terapio. Tiuj ekspozicioj havis grandan intereson kaj allogis multaj personoj, inkluzive de la amaskomunikiloj. Similajn ekspoziciojn ni faris en la diversaj esperantaj renkontiĝoj, en kiuj ni partoprenis.

Por altiri la intereson por Esperanto, en 2019 kun la Esperanto Grupo de Montpeliero (Centre Culturel Espéranto de Montpellier CCEM), ni proponis al la Maison des Relations Internationales (Domo de la Internaciaj Rilatoj) de Montpeliero organizi ekspozicion “Origamio kaj Esperanto”, kun prelegoj kaj atelieroj por larĝa spektantaro kaj atelieroj por fakuloj de diversaj profesioj. Ni planis inviti reprezentantojn de kulturaj asocioj el diversaj landoj, de asocioj de instruistoj de fremdaj lingvoj, de arto-terapiistoj kaj de aliaj grupoj de fakuloj por prezenti origamion kiel lingvo, kiu faciligas komunikadon, kaj Esperanton kiel internacia lingvo. Ni havis subtenon de la Urbodomo kaj planis fari ĝin en aprilo 2020, sed pro la pandemio la ekspozicio estas prokrastata al pli konvenaj tempoj.

Ne havante la eblon fari ĉeestajn atelierojn, ni decidis fari retajn atelierojn, kun infanoj dum la renkonto “Festa semajno por familioj kaj infanoj” en Greziljono, kie ni jam faris, kun la helpo de Anastasia Ermakova, ĉeestajn atelierojn de origamio kaj pupteatro la lastajn jarojn. Post la virtuala esperanta renkonto SES, dum kiu ni faris atelieron kaj prelegon, ni ricevis proponon de Ahmadreza Mamdoohi (de IREA – Irana Asocio de Esperanto) por fari atelieron de origamio per ZOOM. Ekde septembro 2020, regule dimanĉe vespere ni faras atelieron de origamio en Esperanto (informoj ĉe https://eventaservo.org/). Por tiuj atelieroj ni ankaŭ havas la helpon de Cicero Carlos Oliveira da Silva, esperantisto kaj origamisto el Brazilo, kun kiu ni konatiĝis en 2018 dum niaj ateliero kaj prelego dum UK en Lisbono. Ankaŭ li subtenas la ideon popularigi Esperanton pere de origamio.

Estas interese rimarki, ke en niaj atelieroj partoprenas ne nur esperantistoj, kiuj ŝatas origamion, sed ankaŭ origamistoj el diversaj landoj, kiuj ne konas Esperanton sed estas interesataj lerni ĝin, kaj ni faras ĉiufoje por ili malgrandan prezentadon de la gramatiko de Esperanto. Fine de januaro 2021, inter 20 partoprenantoj, 6 ne estis esperantistoj, sed laŭvice en la ateliero ili lernis nombri en Esperanto kaj kelkajn vortojn rilate al la temo de la ateliero. Ni kreis Telegram grupon “EsperOri”, en kiu ĉiu povas partopreni por origamumi kaj komuniki; oni povas vidi filmeton pri niaj agadoj faritan de María Luisa Soriano González (Marisol).

Se la sana situacio permesos, ni planas estontece organizi internaciajn rekontojn de esperantistoj kaj origamistoj kun ekspozicio, prelegoj kaj atelieroj de origamio kaj Esperanto kun interesa kultura programo por fruktodona komuna laboro, sed ankaŭ por komunikado en ĝoja kaj amika etoso.

Aliĝu !

Larysa Osadchuk, molekulara biologo kaj origamisto, arta estrino de ACCO, vicprezidentino de CCEM

La regiono

Urboj kaj kluboj vizitotaj Toulouse, Auterive, Saint-Girons, Montpellier, Béziers, Nîmes, Rodez, Foix, Graulhet, Tarbes, Mirepoix… La bela regiono okcitanio vizitindas! (turisma retejo)

Profilo serĉata

• Aĝas malpli ol 30.
• Povas plene liberigi sian tempon kaj restadi en nia regiono almenaŭ 4 semajnoj inter la 20a de Majo kaj la 10a de Julio 2020.
• Havas bonan lingvonivelon (minimume B2 nivelo parole).
• Havas bonan komunikkapablon, emas sociumi, paroligi la aliajn.

Kondiĉoj :

• Ni pagos la vojaĝkoston de via urbo al Tuluzo.
• Ni gastigos vin ĉe esperantistoj.
• Ni pagos la manĝaĵon kaj la veturkostoj de unu esperanto-klubo al la alia.
• Ni ne pagos kromajn elspezojn (memoraĵoj, objektoj, kromaj vizitoj ne kun esperantistoj, kromaj veturkostoj por personaj kialoj…)
• Vi havos liberajn tagojn dum la restado por ripozi, sed devos adaptiĝi al la itinero kaj programo proponita de la gastigantaj asocioj

Kandidatiĝi

Sendu mesaĝon antaŭ la 1a de Marto al toulouse@occeo.net . En tiu mesaĝo, prezentu vin, vian esperanto-agadon, vian lingvo-nivelon kaj diru kial vi volas fari tiun turneon.

Por helpi financi tiun turneon ni partoprenos konkurson “Regiono Okcitanio malfermita al la mondo” (franca priskribo de nia projekto)

La 21-an de septembro 2019 en la kafejo-restoracio Le Dôme en Montpellier de la 10h30 ĝis la 13-a horo, la grupo de Montpellier gastigis 4 reprezentantojn de la federacio de Midi-Pyrénées.

Ĉeestis Jean-Marie, Louis, Larysa, Alain, Jeannine, Florian, Martine, Monique, Serge, Nicole, Bernard, ĉiuj-ĉi el Montpeliero, kaj 4 geTuluzanoj : Marion, Ugo, Simone, Anne.

Ĉiu sin prezentis, ĉar por la unua fojo, la loka esperantogrupo de Montpeliero invitis Tuluzanojn. Fakte, tiu renkontiĝo estas sekvo de vojaĝo de 4 gemontpelieranoj al Tuluzo, la 15-an de marto 2019.

La grupo invitis la esperantistojn de Nîmes, Béziers, Perpignan kaj Lozère por ke ili partoprenu, malfeliĉe, neniu el tiuj grupoj povis veni. Fakte okazis same pri la grupoj de la departementoj Tarn (Graulhet) kaj Ariège (Aroust) kiam invititaj de la grupo de Tuluzo.

Malfeliĉe, ambaŭ esperantofederacioj (Languedoc-Roussillon kaj Midi-Pyrénées) havas preskaŭ neniun aktivaĵon. Sed tamen, en Midi-Pyrénées, la tuluza esperantogrupo ege aktivas.

La celo de tiuj renkontiĝoj estas unue sciigi al la alia esperantogrupo tion, kion oni faras, kie, kiel kaj kiam, kaj due, antaŭvidi komunajn projektojn.

Resume, en Montpeliero :

1. Okazas monata kunveno, ĉiam dum iu sabato, en la ĉiesdomo l’Escoutaïre.
2. Ekzistas retpaĝaro, eĉ se ne estas multaj aktivecoj. Retejo : esperanto-montpellier.org
3. Prelego en UTT (Université du Tiers-Temps) en marto 2020, ĉambro Petrarque. Temo : historio kaj bazaj nocioj de Esperanto.
4. De septembro 2019, okazas ĉiusemajna duhora kunveno en Espace Martin Luther King : merkredo de la 18-a ĝis la 20-a horo. Temo : ligi origamion kaj esperanton per kurso kaj ateliero.
5. 15-a de decembro : Esperantofesto. Kutime, ni invitas la esperantogrupon de Béziers aŭ ni iras al Béziers. Kutime ni ludas skeĉon, eldiras poezion, kantas kaj ludas.
6. Partopreno de la loka esperantogrupo en la festo de la ĉiesdomo l’Escoutaïre. (dum junio aŭ julio)
7. Partopreno en la festo de la mondaj kulturoj. (dum julio)
8. Organizi internacian kongreson pri origamio, pri esperanto por varbi pri ambaŭ.
9. Kontakti la Movadon por tutmonda paco.
10. Krei pli allogan flugfolion por informi la homojn.
11. Biblioteko kaj libroservo.

Resume, en Tuluzo :

1. Akceptado de 3 junaj volontuloj (Kadre de Civita servo, dosiero konstruita kaj antaŭe prezentita en prefektejo). Ilia misio : konigi esperanton kaj disvolvi ĝian utiligadon. por junuloj de 18 ĝis 25 jaroj, kiu daŭras inter 6 kaj 10 monatoj. La junuloj laboras averaĝe 24 horojn semajne .
2. Tuja agendo :
   • 28-a de septembro : « malkovra tago » pri esperanto en Tuluzo.
   • 29-a : Eŭropa tago .
   • 12/13 oktobro : semajnfina stâgo en Arieĝo, en Arrout
   • Novembro : Solidareca festivalo (nacia evento).
   • 15-a de decembro : Esperantofesto.
3. Elsendo ene de la radio « Canal Sud », ĉiun lundon.
4. Retejo : toulouse.occeo.net
5. Libroservo.
6. SEMEO : semajno de esperanto kun ekspozicioj, vizitoj, koncertoj, prelegoj por montri Esperanton kiel vivan lingvon al la ekstera publiko
7. ERASMUS + projektoj. Unu jam finita pri instruado. Unu aktuala kiu ebligas la membrojn de EKC partopreni trejnadojn eksterlande. Unu alia partnera projekto pri trejnado de trejnistoj.

Projektoj eble komunaj :

Krom la projekto de komuna portalo, occeo.net kiu ankoraŭ bezonos laboron kaj ĉefe kontribuojn, aperis 2 eblaj komunaj projektoj :

• Inviti la italan kantistinon Chiara Raggi, kies lasta disko nomiĝas « Blua Horizonto » ; en Tuluzo, ŝi povus koncerti okaze de SEMEO 2020. Estas propono por ke ŝi ankaŭ kantu en Montpellier, kaj eĉ en Béziers se eblas, por plimalaltigi la kostojn. Ŝi povas kanti sole aŭ kun grupo, tiukaze la koncerto evidente plimulte kostos. Tiun punkton la grupo de Montpellier pridiskutos dum sia venonta monata kunsido. Eurokka povos kunlabori.

• Inviti junul(in)on por unumonata turneo minimume (ekzemple Klera, rusino kiu jam venis kaj bonege agis) en suda Francio, precipe en regiono Okcitanio, sed ankaŭ en Marsejlo ekzemple. Ŝi/li irus de grupo al grupo por prelegi, gvidi esperantajn kursojn, paroligi homojn, kanti, viziti la vidindaĵojn, ktp. La plej taŭga periodo ŝajne estos ĉirkaŭ Junio. Pri tio la grupoj diskutos oktobre kaj novembre.

Ni fermis la kunvenon ĉirkaŭ la unua horo posttagmeze. Kaj ni pretis tagmanĝi en la restoracio Le Dôme. Post tio, la getuluzanoj kaj kelkaj el Montpellier (Jean-Marie, Bernard kaj Florian) subpluve promenis en la urbo kaj vizitis la Muzeon Fabre.

Okazis la 16an de Marto, je 10h en la  kafejo la Topina, neformala kunsido de aktivuloj de la granda nova regiono Okcitanio Pireneoj Mediteraneo. Ĝin ĉeestis deko da homoj, 2 aktivuloj el Montpelhier 1, el Beziers, 4 el Tuluzo, 1 el Arieĝo + 3 ĝis 5 observantoj. Laŭ volo de la du federacioj , ni provos 2-foje jare tiel renkontiĝi, se eblas kune kun esperanta vizito de la urbo, aŭ kadre de alia evento.

Unue ni faris utilan rondiron por diri kion faras la diversaj asocioj/homoj, ĉeestantaj aŭ ne, kiel statas laŭ ni la movado en niaj teritorioj. Ni parolis pri grupoj aŭ asocioj de Lozero, Perpinjano, Nimo, Beziero, Montpeliero, Arieĝo, pri individuoj kiuj pli malpli aktivas en Montauban, Rodez…
La diskutoj poste temis pri la jama komuna projekto occeo.net. Marion kaj Florian, responsuloj pri tiu projekto, respondis kelkajn demandojn.Ankoraŭ restas laboro por aktivigi la portalo, kaj videbligi la netuluzajn eventojn. La mapo ne estas ĝisdatigita kaj restas kelkaj cimoj. Ni devas nun trejni la aktivulojn por ke ili uzu ĝin por publikigi artikolojn, eventojn…- Ĉu aliaj asocioj bezonas tutan subdomenon kiel Tuluzo aŭ ne? Por multaj, nur paĝo sufiĉas…- Nun homoj aliĝas el la tuta regiono por ricevi la “krokodileton”, kies enhavo koncernas ĉefe Tuluzo kaj ĝia ĉirkaŭaĵo, ĉu krei alian novaĵleteron?Iomete ni tuŝis la temon de la intereso havi nur unu federacion regionskale. Ĉu aperi regionskale videbligos Esperanton al la okuloj de la ŝtato, faros ĝin pli forta? ĉu la regiono ne tro grandas?
Ni parolis pri nia komuna bezono de trejnado pri komunikado kaj sociaj retoj. Spertuloj de TEJO planas veni en Tuluzon en la jaro. Ankaŭ ni parolis pri kiel utiligi regionskale la 3 tuluzajn volontulojn, Michael Boris proponis ideon de intenca tago kun fulmokurso + konigo la movadon (helpe de volontuloj) post kampanjo en Facebook. Ni parolis pri ideo de distanca kurso regionskale por ion proponi al la izolitaj homoj kiuj ne havas kurson proksime aŭ ne povas sekvi ĝin (propono de Tuluzo). Ni fine parolis pri la eblo akcepti turneon de junaj esperantistoj dum kelkaj semajnoj (ekzemple de Klera antaŭ kelkaj jaroj). Ideoj ne mankis, sed nun necesas homfortoj por realigi ilin.

Venonta regionskala neformala kunsido okazos en Montpellier en septembro aŭ oktobro. Se iu projekto interesas vin, ne maltrafu ĝin!

Foto @Sylvie : dum la manĝo post la kunsido