La kurso estis iom speciala en Narbonne ĉi-merkredon, la 7-an de februaro. Ni invitis Cirilon kaj Roz’ kundividi manĝon. Paroli estis malfacila por komencantoj, sed kompreni estis sukcesa ekzerco por iuj. Ni devis aŭskulti kaj koncentriĝi! Ĉiuj povis taksi la progreson, kiun ili bezonas fari. Poste ni daŭrigis en la franca. Tamen ĉi tiu unua kontakto kondukos al aliaj. Kaj mi esperas al pli multe en la regiono antaŭ ol tiuj aventuristoj foriros sur siaj bicikloj en la bela vetero por daŭrigi sian trian mondvojaĝon.

http://www.horizonto.net/

Dankon al Roz’ kaj Cirilo, al Eric pro lia vizito, kaj al Olivier, Flor’, kaj Anne pro ilia partopreno.

Mi tre feliĉas anonci la naskiĝon de kurso en Narbono. Estis du komencantaj lernantoj. Mi estis streĉita ĉar mi neniam estis instruistino. Mi faris ekzercojn pri prononco, unuaj bazaj reguloj, kelkaj vortoj, kaj konstruado de frazoj, kaj eĉ diktado. Estis multaj demandoj kaj petoj por klarigoj.

La dua leciono ne estas ankoraŭ verkita, Mi verkos la sekvan post ĉiu leciono. Unu homo venis kun hundo, la alia devis kanti post la kurso. La sekvaj lecionoj parolos pri tio!

Dankon al ĉiuj, kiuj donis al mi konsilojn kaj helpis min trovi librojn. Mi daŭre antaŭeniros iom post iom.

Feliĉan esperantan novjaron al ĉiuj

Fransoaz’

Post la dua mondmilito nur ekzistis kelkaj ludiloj. En kamparo la infanoj ludis laŭ la eblecoj de la ĉirkaŭaĵoj, la vivmaniero de la kamparanoj kaj de la vilaĝanoj.

Ili konstruis siajn ludojn, kelkafoje kun la helpo de avo au de onklo laŭ la sezono.

Printempe ili faris fajfilojn per la branĉoj de fraksenoj aŭ de kaŝtanarbo. Ankaŭ per la tigoj de leontodoj ili muzikis okaze de la printempa festo.

Ili ludis per arkoj faritaj de branĉoj de avelarbo kaj fadenoj. Por la sago ili uzis la sekan tigon de urtiko.

Dum la plukado de ĉerizoj ili beligis siajn orelojn per dua ĉerizoj.

Somere ili serĉis grilojn kaj lokustojn kaj ili faris konkursojn. Surtere la griloj kuris kaj la lokustoj flugis al la celo. Ili kaptis majskarabojn kaj ili flugigis ilin ligitaj per fadeno. Ili kaptis papiliojn kaj ranidojn, kiujn ili metis en kuveto ĝis ili iĝos ranoj.

Ili faris pupetojn per papavoj, maizo kaj kaŝtanoj aŭtune.

En aŭgusto ili ludis restoracion: sur foliojn de avelarboj ili metis prunojn, perojn kaj la unuajn pomojn. Kiaj belaj pladoj por la invitontoj !

En fontoj, trinkkuvoj kaj riveretoj ili ludis kun lignaj ŝipetoj kaj muelilradetoj.

La aŭtuno estas riĉa por ludi: sub la kverkoj ili plukis glandojn por fari lignajn ŝuojn, kestojn kaj juvelojn, kiujn ili metis sur la oreloj. Per ŝeloj de pinoj el diversaj koloroj ili verkis pejzaĝojn. Ili plektis korbetojn el junkoj. Kiam ili trovis erinacojn ili promenigis ilin en kestrado.

Ili preparis Kristnaskon per juglandoj, pinoj kaj klementinoj. Ili eltiris la frukton kaj konservi la ŝelojn de la klementino. Enen ili metis malgrandajn kandelojn kaj dumnokte ili promenis.

Ekstere ili ludis kiel Tarzan en sia ĝangalo. La grandaj fratoj alligis la ŝnurojn al la branĉoj de la arbo super la roko. De la roko ili sin riskis je du metroj sur la grundon.

Por ludi per farmbestoj ili elektis grandajn kaj malgrandajn tegolerojn. Per stonetoj ili limigis la bestdomojn.

Por ludi kiel la tri musketeroj ili faris spadojn el lateroj kaj ŝnuretoj por batali inter si sen vundi unu la aliajn. Estis ludo.

Ili ludis globetojn. Sur grundo ili strekis planon kun vojoj, kruzvojoj, urbetoj. Laŭvice ili ĵetis globeton kaj tiu, kiu faris la unua la rondiron estis la gajnanto.

Danke al la avo ili iris sur stilzoj kaj ili postkuris unu la aliajn aŭ ili galopis kun ĉevalbastono. Ankoraŭ ili turludis.

Ĉar eksistas prahistoria groto, ili foriris al trezorĉasado. Ofte nenion ili trovis sed ili promenis tra la kamparo.

Kompreneble ili ludis per rulringo, per pilkoj. Ili ĵonglis per pinoj aŭ pilketoj. Ili saltis per ŝnuroj. Ili ludis marelon aŭ paradizludon.

Endome ĉevalludo, damludo, ŝakludo kaj kartludoj okupigis ilin. Kiel la instruisto ili instruis la pupetojn.

Ili ludis nek la Lego-briketojn nek video-ludojn. Ili ne havis televidilon.

Jen kelkaj ludoj laŭ la medio.

Geneviève kaj Marie-Blanche el Béziers.

Foto : Jeux d’enfants par Pieter Brueghel l’Ancien (1560). Huile sur bois exposée au Kunsthistorisches Museum, Vienne (Autriche)

De la 25-07 ĝis la 01-08-2009 okazis la 94a Universala Kongreso en la urbo, kie naskiĝis L.L. Zamenhof.
Per buso dank’al Jean Henin el Lozère ni veturis ĝis Pollando. Ni estis tri el Beziero kaj ni loĝis en hotelo je 1 kilometro de la universitato, kie okazis la kongreso.

Iam, amikino kaj mi veturis per buso al la urbocentro, kie loĝis la familio Zamenhof.
Tie ni promenis tra la stratoj ĝis la foirplaco Sienni. Tie la juna Ludoviko vidis, aŭskultis kaj ĉeestis la diskutojn kaj ankaŭ la disputojn inter la diversaj popoloj. Pro la miskompreno inter la homoj li pripensis pri komuna lingvo.

En la Centro Ludoviko Zamenhof, kie staris ekzpozicio, ni rememoris pri la vivo kaj la laboro de Dr. Zamenhof. Post tiu vizito, estis tagmeze do ni serĉis restoracion. Ni trovris krespejon kie sur la pordo estis skribita: ĉi-tie ni parolas Esperanton. Bonege!
Sidintaj al tablo, la kelnerino alportis la liston de manĝaĵoj, por ke ni elektu krespon.
Kia surprizo! La nomo de ĉiu krespo estis skribita en la pola kaj en Esperanto sed post la nomo ni legis la pezon kaj la kaloriojn. Estis dikaj krespoj!

Kiam la kelnerino revenis, ŝi konsilis al ni tre bongustan dikan krespon. Ni ne povus manĝi tiun krespegon. Ni diris al ŝi ke ni elektos pli malgrandan krespon kiu sufiĉos por ni. Kaj fine, tio vere sufiĉis.
Irante tra la stratoj,de Bjalistoko ni revis pri mondo, kie ĉie Esperanto estus parolata kaj skribita. Tiel, vojaĝoj estus pli agrablaj por ĉiuj. Ankoraŭ estus pli facile babili inter homoj.

Ĝis nun estas revo. Eble iam!

Artikolo de Geneviève GAUBERT

Esperanto Plus havas grandan plezuron dividi sian ĝojon, informante vin ke la 15an de aprilo 2021, la asocio iĝis Faka Asocio de UEA !

Jen ŝanco por pli bone koni tiun belan projekton kaj grandigi la grupojn de sindonemaj donantoj, kiuj konscias pri la valoro de tiu solidareco kun niaj esperantistaj amikoj el « emerĝantaj » landoj..

La projekto Esperanto Plus…

Pruvi la intereson de Esperanto en tiuj kolumnoj ŝajnas superflue….Lingvo kun internacia inklino, facile lernigebla kiu prezentas sin kiel helpanta lingvo por komuniki kun homoj en la la tuta mondo… Magie !

Parolata en pli ol 120 landoj en la mondo, ĝi oferas diversecon de nebanalaj rilatoj.

Plie, Esperanto rekte rilatigas nin kun eblaj geamikoj en malfortaj ekonomiaj landoj.

Tiel naskiĝis la asocio ESPERANTO PLUS.

La principo simplas : starigi grupojn de 15 homoj (en Eŭropo kaj en « disvolviĝintaj » landoj) kiuj engagiĝas por doni 10€ monate por subteni spertan esperantiston en elmergiĝantaj landoj.

Ĝis nun, la asocio intervenas en Togolando, Tanzanio, Kongolando kaj Malagasio.

Ĉiu povas investi sin, ĉu esperantoparolanto aŭ ne, sed konsentante kun la filozofio de lingvo kiu estas multe pli ol…lingvo.

Pli da informoj en nia blogo aŭ sekvu nin en facebook

… faka asocio de UEA

Eble ne ĉiuj scias ke ene de UEA ekzistas diversaj komisionoj kaj inter ili Faka Esperanto estas specialigita esperanta asocio, starigita por homoj de koncerna mondkoncepto, profesio, ŝatokupo, ktp… Estas ĉirkau 60 fakaj asocioj.

En aŭgusto 2020, UEA jam premiis Esperanto Plus en sia listo de elstaraj agantoj por la lingvo. La novaĵo pri tiu nova agnosko, aldoni Esperanto Plus al la listo de siaj fakaj asocioj alvenis la 15an de Aprilo 2021.

Tiu sukceso konkretiĝis fine de multaj interŝanĝoj, dokumentoj, mesaĝoj, dosieroj, duboj, interparoladoj, silentoj, voĉdonoj kaj ni devas aparte danki la ĝeneralan sekretarion de UEA Aleks Kader, kiu dediĉis multe da racia tempo al la afero kaj trafe prezentis ĝin.

Ni ja esperas ke tiu nova fenestro sur la mondon sukcesos allogi novajn subtenantojn, por kompletigi la ekzistantajn grupojn, kaj krei novajn. Por tion fari ni bezonas ĉiujn kompetentojn viajn por disvastigi la informojn, komuniki kun niaj afrikaj amikoj por vigligi nian nun « Fakan Asocion » !

Ni ja kalkulas pri vi por ke ni agrable paŝadu sur la samaj vojoj, sed ĉefe, ĉefe dankegas vin pro via fido, via valora apogo!

Ni antaŭvidas ĝeneralan kunvenon fine de junio esperante ke ĉi foje ni povos sidi kune kaj paroladi pri nia estonteco!

ĝis tre baldaŭ!

EVELYNE

Jam de longe la « balanaenoptera physalus », aŭ ordinaraj rokvaloj, iras kaj venas tra la maro Mediteraneo kaj de tempo al tempo balenoj grundas sur la marbordo. Vidita de la maro, la monto Saint-Clair, kiu superas la urbon Sète, similas balenon. Ĝis 1928 oni skribis la urban nomon Cette, kiu devenas de la latina balena nomo Cetus, same kiel la hispana urbo Ceuta sur la marokia teritorio. Do la emblemo de la urbo estas baleno. Ankaŭ iu entrepreno de mara salo elektis tiun beston sur siaj salskatoloj.

Dum la 20-a jarcento, knabo ekinteresiĝis pri balenoj, kiam li malkovris unuan oston de tiu besto. Li poste studis geologion kaj bestaron de sia regiono. En 1989, du balenoj grundis sur la strando de lia urbo Port-la-Nouvelle, tiu viro, tiam plenkreskulo kaj vitisto, decidis ekhavi tiun beston. Li sukcesis kun nur tri helpantoj dispecigi ĝin kaj transporti ĝiajn ostojn per traktoro kaj ĝia postveturilo. Li metis la ostaron en marŝeton por purigi ilin dum tri monatoj. Poste, li restarigis la skeleton de tiu plenkreska baleno (20 metrojn longa kaj 40 tonojn peza) en sia vinkelo.
Tio estas rimarkinda laboro de metiisto, kiu bonege konas la anatomion kiel sciencisto. Nun, tiu aŭtodidakto estas spertulo por la regiono Langvedoko.

Nuntempe oni povas viziti lian kelon kaj admiri la belan balenan skeleton, kaj ankaŭ aliajn skeletojn (makrocefalo, birdoj kaj mamiferoj) kaj originalan vinpremilon de la 19a jarcento.

Artikolo de Geneviève GAUBERT

Vi povas aĉeti botelojn da ruĝa aŭ rozkolora vino kun la desegno kaj la historio de la baleno ĉe Patricia kaj Jean-Louis Fabre, Domaine des Jugnes, route de la Palme en Port la Nouvelle (11210). Tel : 04 68 48 00 39.

Bildo de Père Igor, sub licenco CC-BY-SA

En 1934, nome de la hidroelektra progreso, pluraj vilaĝoj disigataj en trideko de kilometroj, estas subakvigitaj por konstrui sur la rivero la Truyère la baraĵon de Sarrans, (la plej proksima vilaĝo) kaj la lagon kiu kuniras.

Printempe de 2014, por kontroli la staton de la baraĵo, EDF (Elektro de Francio, tio estas ĉefa franca entrepreno pri produktado kaj distribuado de elektro) zorgis pri la malplenigo de la lago. Dum somero kaj kun permeso de EDF, miloj da scivolemuloj venis por vidi …. por kion vidi ? Nu la vegetaĵaron aŭ pli ĝuste la neekziston de vegetaĵaro, sed ankaŭ kaj precipe por vidi …ponton. Jes ja ponto kaj plie ponto kiu restadis en akvo de post 80 jaroj, ĉu tio vere meritas tian valorigadon kaj tutan alineon!! Nu vi bonvolu legi tuj malsupre la klarigantan teksteton kaj poste vi mem taksos !

Jes, kia ponto ! La gotika ponto de Treboul (tiu vilaĝo malaperis, nun subakvigita, kaj restas neniu domo) datiĝanta de la XIV-a jarcento kaj konstruita de la Angloj, estis impostponto ĝis 1740. La vizitintoj de la somero 2014 rajtis senpage transpasi ĝin. Ĝi ankoraŭ staras !

Feliĉe ĉar ĝi estas unu el la maloftegaj laboraĵoj, klasifikataj kiel historiaj monumentoj (ĝi estis tia en 1927), kiuj estas tiom malofte videblaj. La unuan fojon de post la konstruado de la baraĵo, la lago estis komplete malplenigita. EDF asertas ke ĝi de nove malfermos la kluzpordetojn kiuj ebligas malplenigi tiun lagon post 40 jaroj ! Necesas 4 monatoj pli malpli por denove plenigi la lagon.

Pri la preskaŭ sama temo, ni atentigas la leganton ke ekzistas en Langvedoko-Rusiljono 3 grandaj artefaritaj lagoj : la lago de Naussac apud Langogne en la departemento Lozere, la lago de Villefort, vilaĝo de la departemento Lozere, sed situanta tuj norde de la departemento Gard kaj la lago de la Salagou (rivereto apud Clermont l’Herault kaj Lodeve en la departemento Herault) . Ĉiu malaperigis almenaŭ unu vilaĝon. Tamen la lago de la Salagou enabismigis nur la tombejon de la vilaĝo Celle. La lagon de la Salagou neniam oni komplete malplenigis(os) pro tre simpla kialo : necesus 4 jaroj por de nove ĝin plenigi. Sed per modernaj teknikoj, la kontroloj de la baraĵoj nun fariĝas danke al robotoj kaj skafandristoj.

Louis Ensuque

Frenezo decidis inviti ĉiujn siajn geamikojn por trinki kafon en sia hejmo. Ĉiuj invititoj jese respondis kaj venis.

Post la kafo, Frenezo proponas la jenon :

– Ĉu oni kaŝludas?

– Kaŝludo? Kio estas tio? demandas Scivolemo.

– Kaŝludo estas tre agrabla ludo kiun mi tuj prezentos al vi: mi kalkulas ĝis 100, kaj dume vi kaŝas vin. Kiam mi finis la kalkuladon, mi serĉas vin kaj la unua kiun mi trovas, estos tiu kiu siavice kalkulos.

Ĉiuj konsentis, krom Timo kaj Mallaboremo.

– Unu, du, tri… ekkalkulas Frenezo.

Tuj sin kaŝis Servopreto, kompreneble la unua, kie ajn. Timido, timema kiel ĉiam, sin kaŝis enen de arbtufo.

Ĝojo kuris al la centro de la ĝardeno. Malgajo ekploris, ĉar ĝi ne trovis taŭgan lokon por sin kaŝi.

Deziro akompanis Triumfon kaj sin kaŝis apud ĝin malantaŭ rokon.

Frenezo daŭre kalkuladis dum ĝiaj geamikoj sin kaŝis. Aŭdante ke Frenezo jam diris « 99 », Malespero multe bedaŭris.

– 100! kriis Frenezo, mi tuj ekserĉos vin.

La unue trovita estis Scivolemo ĉar ĝi ne sukcesis sin reteni eliri el sia kaŝejo por vidi tiun kiu estos la unua malkovrita. Flanke rigardante, Frenezo vidis Dubon super ĉirkaŭbarilo, ĉar tiu lasta ne sciis kiun flankon elekti por esti pli bone kaŝita. Sinsekve Frenezo malkovris Ĝojon, Malgajon, Timidon.

Iom poste, ĉiuj kunvenis kaj Frenezo demandis : – Sed kie estas Amo? Neniu ĝin vidis.

Frenezo ekserĉis ĝin: super monto, en la riveroj, malantaŭ la rokoj, ĉie… sed ne trovis Amon.

Tamen, Frenezo daurigis sian serĉadon kaj vidis rozarbeton, prenis ligneron, ekserĉis inter la branĉoj kaj subite aŭdis krion ; kriis Amo ĉar dorno krevigis okulon ĝian.

Frenezo tute ne sciis kion fari, senkulpigis, pardonpetis kaj eĉ promesis al Amo, ĉiam sekvi ĝin.

Amo konsentas pardoni Frenezon. Hodiaŭ Amo blindas kaj Frenezo ĉiam akompanas Amon.

Ĉu ne kortuŝa historio ? (eble iom pli ol historio, ĉu ne ?)

Louis Ensuque

Sperto de la asocio “Animation Création Culture Origami”

Origami: universala papera konstrua ludo bazita sur geometrio, ne nur japana arto de faldado de papera kvadrato, sen tondilo nek gluo, sed ankaŭ “la tekniko de la XXI-a jarcento” kiun oni aplikas en sciencoj, teknikoj, pedagogio kaj arto-terapio; logika, preciza kaj simple lernata kaj instruata, ĝi kunigas homojn, faciligas komunikadon kaj alportas ĝojon.

Esperanto: laŭ ĝia strukturo estas konstrua ludo, ne nur universala lingvo, kiu plifaciligas internacian komunikadon, sed ankaŭ neŭtrala lingva platformo, kiu kreas rilaton de paco, egalecon kaj amikecon inter popoloj, kiu ankaŭ utilas kiel saltotabulo por lerni fremdajn lingvojn; logika, preciza, facile lernata kaj instruata, ĝi enhavas grandan pedagogian potencialon, alportas ĝojon kaj interkomprenon.

La ideo kunigi Esperanton kaj origamion jam aperis antaŭ la kreo de nia asocio. En 2012 dum SES kaj dum la Itala Kongreso en Mazara del Vallo kaj en 2013 dum la Itala Kongreso en Kastelaro, mi gvidis improvizitajn atelierojn de origamio. Ekde 2014, kun Alain Delmotte (dum la renkonto IF en Noordlingen 2013-14, la renkontiĝoj en Pluezeko 2014-15-16, la Itala Kongreso en Frascati 2016) ni faris serion de atelieroj de origamio enskribitaj en la programo de tiuj renkontoj.

En 2016, ni kreis la asocion “Animation Création Culture Origami” (ACCO) en Montpeliero por disvastigi la konojn pri origamio kaj Esperanto al granda publiko.

Ni ankaŭ partoprenis diversajn internaciajn renkontojn de origamistoj en Francio (MFPP, OORAA) kun atelieroj kaj prelegoj pri origamio en luda formo por pedagogio kaj arto-terapio, en kiuj ni montris la rolon de origamio kiel grava ilo por komuniki. Dum tiuj renkontoj, en kiuj oni ankaŭ uzas la anglan, ni rimarkis, ke oni ofte bezonas interpretistojn por traduki la informojn al francparolantoj aŭ al la fremduloj kaj ni provis, neformale, konsciigi pri Esperanto al la origamistoj por faciligi la internacian komunikadon.

Kial ne fari, ke Esperanto ne iĝu la laborlingvo de la origamistoj?

Origamio kaj Esperanto faciligas komunikadon; ambaŭ, laŭ ilia funkciado, ili similas al konstrua ludo; en ilia laboro la origamistoj kaj la esperantistoj baziĝas sur la samaj nocioj: logiko kaj precizeco, principo de “sufiĉo kaj neceso”, ekonomio de tempo kaj akiro de efika rezulto per iom da rimedoj kaj penoj. Pro tio la pensmanieroj de la esperantistoj kaj origamistoj, komunikemaj kaj kun malfermita menso, devus esti proksimaj. Pincitiro tio Esperanto iĝas bona kandidato kiel laborlingvo en la internaciaj renkontoj de origamistoj. Ŝajnas, ke la origamistoj, grandega publiko, tre varia laŭ aĝo kaj profesio, multnombraj en la mondo, estas pli sentemaj pri Esperanto.

Aliflanke, oni povas uzi origamio kiel rimedo por instigi homojn studi Esperanton. Nuntempe, en edukado, pli kaj pli ofte, oni uzas origamion en multaj kampoj: geometrio, lernado de fremda lingvo, plastiko, dezajno ktp.

Ni gvidis plurajn atelierojn kun infanoj por lerni la anglan kaj la rusan farante origamion. Ĝenerale, estas multaj avantaĝoj en la komuna laboro origamio-Esperanto, por enkonduki ilin en lernejo. Ĉar ili ne estas nur arto por origamio kaj lingvo por Esperanto, ilia valoro estas multe pli larĝa. Ili povas servi kiel bazo de kono por disvolvi ĉe la infanoj logikon, koncentriĝon, eblecon trovi efikajn solvojn, kapablecon komuniki en amika kaj ĝoja etoso kaj kun reciproka respekto. Origamio povas esti ponto por estonta profesio en pluraj kampoj, en kiuj oni uzas ĝin. Esperanto, kun ĝia granda homara potencialo, permesas eduki al toleremo, amikeco kaj respekto de aliaj popoloj kaj kulturoj kaj ĝi povas doni ŝlosilon por malkovri la mondon kaj vojaĝi al iun ajn landon. Aliflanke pro ĝia precizeco kaj logika rigoreco ĝi povas utili kiel datenportilo por tradukistoj.

Dum la lastaj kvar jaroj, ni faris multajn ekspoziciojn de origamio por granda publiko, por montri la belecon de origamio kiel arto, sed ankaŭ por malkovrigi ĝian grandan potencialon kiel scienco: ĝia apliko en sciencoj, teknikoj, inĝenierio, arkitekturo, dezajno, pedagogio kaj arto-terapio. Tiuj ekspozicioj havis grandan intereson kaj allogis multaj personoj, inkluzive de la amaskomunikiloj. Similajn ekspoziciojn ni faris en la diversaj esperantaj renkontiĝoj, en kiuj ni partoprenis.

Por altiri la intereson por Esperanto, en 2019 kun la Esperanto Grupo de Montpeliero (Centre Culturel Espéranto de Montpellier CCEM), ni proponis al la Maison des Relations Internationales (Domo de la Internaciaj Rilatoj) de Montpeliero organizi ekspozicion “Origamio kaj Esperanto”, kun prelegoj kaj atelieroj por larĝa spektantaro kaj atelieroj por fakuloj de diversaj profesioj. Ni planis inviti reprezentantojn de kulturaj asocioj el diversaj landoj, de asocioj de instruistoj de fremdaj lingvoj, de arto-terapiistoj kaj de aliaj grupoj de fakuloj por prezenti origamion kiel lingvo, kiu faciligas komunikadon, kaj Esperanton kiel internacia lingvo. Ni havis subtenon de la Urbodomo kaj planis fari ĝin en aprilo 2020, sed pro la pandemio la ekspozicio estas prokrastata al pli konvenaj tempoj.

Ne havante la eblon fari ĉeestajn atelierojn, ni decidis fari retajn atelierojn, kun infanoj dum la renkonto “Festa semajno por familioj kaj infanoj” en Greziljono, kie ni jam faris, kun la helpo de Anastasia Ermakova, ĉeestajn atelierojn de origamio kaj pupteatro la lastajn jarojn. Post la virtuala esperanta renkonto SES, dum kiu ni faris atelieron kaj prelegon, ni ricevis proponon de Ahmadreza Mamdoohi (de IREA – Irana Asocio de Esperanto) por fari atelieron de origamio per ZOOM. Ekde septembro 2020, regule dimanĉe vespere ni faras atelieron de origamio en Esperanto (informoj ĉe https://eventaservo.org/). Por tiuj atelieroj ni ankaŭ havas la helpon de Cicero Carlos Oliveira da Silva, esperantisto kaj origamisto el Brazilo, kun kiu ni konatiĝis en 2018 dum niaj ateliero kaj prelego dum UK en Lisbono. Ankaŭ li subtenas la ideon popularigi Esperanton pere de origamio.

Estas interese rimarki, ke en niaj atelieroj partoprenas ne nur esperantistoj, kiuj ŝatas origamion, sed ankaŭ origamistoj el diversaj landoj, kiuj ne konas Esperanton sed estas interesataj lerni ĝin, kaj ni faras ĉiufoje por ili malgrandan prezentadon de la gramatiko de Esperanto. Fine de januaro 2021, inter 20 partoprenantoj, 6 ne estis esperantistoj, sed laŭvice en la ateliero ili lernis nombri en Esperanto kaj kelkajn vortojn rilate al la temo de la ateliero. Ni kreis Telegram grupon “EsperOri”, en kiu ĉiu povas partopreni por origamumi kaj komuniki; oni povas vidi filmeton pri niaj agadoj faritan de María Luisa Soriano González (Marisol).

Se la sana situacio permesos, ni planas estontece organizi internaciajn rekontojn de esperantistoj kaj origamistoj kun ekspozicio, prelegoj kaj atelieroj de origamio kaj Esperanto kun interesa kultura programo por fruktodona komuna laboro, sed ankaŭ por komunikado en ĝoja kaj amika etoso.

Aliĝu !

Larysa Osadchuk, molekulara biologo kaj origamisto, arta estrino de ACCO, vicprezidentino de CCEM

Ĉu interesas vin malkovri la vivon en parto de Afriko, precize en Madagaskaro?
Ĉiumonate Henriel, eks-instruisto, skribas gazeton pri la ordinara vivo de la loĝantoj sur tiu granda insulo.
Kiel ili vivas en la lernejoj, en la familioj, kiom kostas ekzemple la rizo? Vi malkovros apartajn belajn regionojn, kien vi eble vojaĝos!
Li rakontas ankaŭ kaŝitajn rakontojn pri la francoj kiuj lastajn jarcentojn terure kondutis sin.
Henriel profesie vivas per nia internacia lingvo, li estas subtenata de Esperanto Plus! Ĉu vi jam aŭdis pri Esperanto Plus?
Se vi deziras pli scii pri li, pri la realeco de la vivo en tiu afrika angulo vi povas aboni lian gazeton pagante 30 € jare por dek du numeroj.
Legonte la faman gazeton vi helpos tra via abono malagasan familion.
Se vi volas subteni aŭ volas pli da informoj, kontaktu min ĉe esperanto.tarn.lavaur ĉe gmail.com.

Esperante

MICHEL