Il fut un pionnier de l’Organisation Mondiale : UEA

Ce jeune homme fit la promotion de l’espéranto en traversant l’Europe à pied

Pour en savoir plus

Le cours a été un peu particulier à Narbonne ce mercredi 7 février. Nous avions invité Cirilo et Roz’ à partager un repas. La parole fut difficile pour les débutants, mais comprendre a été un exercice réussi pour certains. Il a fallu tendre l’oreille et se concentrer! Chacun a pu évaluer les progrès qu’ils doivent faire. Puis nous avons continué en français. Cependant ce premier contact en amènera d’autres. Et j’espère d’autres encore dans la région avant que ces aventuriers reprennent leur vélo dès les beaux jours pour continuer leur troisième tour du monde à vélo. http://www.horizonto.net/

Merci donc à Roz’ et Cirilo, et à Olivier, Flor’, et Anne pour leur participation.

Je suis très contente d’annoncer la naissance d’un cours à Narbonne. Il y avait deux débutantes. J’avais le trac car je n’ai jamais été enseignante. J’avais préparé des exercices de prononciation, des explications sur quelques premières règles de base, quelques mots et construction de phrases, et même une dictée. Il y a eu beaucoup de questions et de demandes d’explications.

La deuxième leçon n’est pas encore écrite. J’écris la suivante après cette leçon pour adapter aux élèves.  Une personne est venue avec sa chienne, l’autre devait aller chanter dans une chorale après le cours. Les leçons suivantes parleront de tout cela.!

Je veux remercier tous ceux qui m’ont aidée de leurs conseils, ou en ayant trouvé des livres pour mon apprentissage de « professeur ». Je continuerai d’avancer petit à petit.

Heureuse nouvelle année espérantiste à tous

Notre local bien équipé.

Post la dua mondmilito nur ekzistis kelkaj ludiloj. En kamparo la infanoj ludis laŭ la eblecoj de la ĉirkaŭaĵoj, la vivmaniero de la kamparanoj kaj de la vilaĝanoj.

Ili konstruis siajn ludojn, kelkafoje kun la helpo de avo au de onklo laŭ la sezono.

Printempe ili faris fajfilojn per la branĉoj de fraksenoj aŭ de kaŝtanarbo. Ankaŭ per la tigoj de leontodoj ili muzikis okaze de la printempa festo.

Ili ludis per arkoj faritaj de branĉoj de avelarbo kaj fadenoj. Por la sago ili uzis la sekan tigon de urtiko.

Dum la plukado de ĉerizoj ili beligis siajn orelojn per dua ĉerizoj.

Somere ili serĉis grilojn kaj lokustojn kaj ili faris konkursojn. Surtere la griloj kuris kaj la lokustoj flugis al la celo. Ili kaptis majskarabojn kaj ili flugigis ilin ligitaj per fadeno. Ili kaptis papiliojn kaj ranidojn, kiujn ili metis en kuveto ĝis ili iĝos ranoj.

Ili faris pupetojn per papavoj, maizo kaj kaŝtanoj aŭtune.

En aŭgusto ili ludis restoracion: sur foliojn de avelarboj ili metis prunojn, perojn kaj la unuajn pomojn. Kiaj belaj pladoj por la invitontoj !

En fontoj, trinkkuvoj kaj riveretoj ili ludis kun lignaj ŝipetoj kaj muelilradetoj.

La aŭtuno estas riĉa por ludi : sub la kverkoj ili plukis glandojn por fari lignajn ŝuojn, kestojn kaj juvelojn, kiujn ili metis sur la oreloj. Per ŝeloj de pinoj el diversaj koloroj ili verkis pejzaĝojn. Ili plektis korbetojn el junkoj. Kiam ili trovis erinacojn ili promenigis ilin en kestrado.

Ili preparis Kristnaskon per juglandoj, pinoj kaj klementinoj. Ili eltiris la frukton kaj konservi la ŝelojn de la klementino. Ene ili metis malgrandajn kandelojn kaj dumnokte ili promenis.

Ekstere ili ludis kiel Tarzan en sia ĝangalo. La grandaj fratoj alligis la ŝnurojn al la branĉoj de la arbo super la roko. De la roko ili sin riskis je du metroj sur la grundon.

Por ludi per farmbestojn ili elektis grandajn kaj malgrandajn tegolerojn. Per stonetoj ili limigis la bestdomojn.

Por ludi kiel la tri musketeroj ili faris spadojn el lateroj kaj ŝnuretoj por batali inter si sen vundi unu la aliajn. Estis ludo.

Ili ludis globetojn. Sur grundo ili strekis planon kun vojoj, kruzvojoj, urbetoj. Laŭvice ili ĵetis globeton kaj tiu, kiu faris la unua la rondiron estis la gajnanto.

Danke al la avo ili iris sur stilzoj kaj ili postkuris unu la aliajn aŭ ili galopis kun ĉevalbastono. Ankoraŭ ili turludis.

Ĉar eksistas prahistoria groto, ili foriris al trezorĉasado. Ofte nenion ili trovis sed ili promenis tra la kamparo.

Kompreneble ili ludis per rulringo, per pilkoj. Ili ĵonglis per pinoj aŭ pilketoj. Ili saltis per ŝnuroj. Ili ludis marelon aŭ paradizludon.

Endome ĉevalludo, damludo, ŝakludo kaj kartludoj okupigis ilin. Kiel la instruisto ili instruis la pupetojn.

Ili ludis nek la Lego-briketojn nek video-ludojn. Ili ne havis televidilon.

Jen kelkaj ludoj laŭ la medio.

Geneviève kaj Marie-Blanche el Béziers.

Foto : Jeux d’enfants par Pieter Brueghel l’Ancien (1560). Huile sur bois exposée au Kunsthistorisches Museum, Vienne (Autriche)

Esperanto Plus a le grand plaisir de partager sa joie en vous informant que ce 15 avril 2021, l’association est devenue officiellement « Faka Asocio », association spécialisée d’UEA, l’association mondiale d’espéranto !

Une chance pour faire mieux connaitre ce beau projet et élargir les groupes de généreux donateurs, conscients de la valeur de cette solidarité avec nos amis espérantistes de pays « émergents ».

Le projet Espéranto Plus…

Prouver l’intérêt de l’Espéranto dans ces colonnes semble superflu…. Une langue à vocation internationale, facile à apprendre et se positionnant comme langue auxiliaire permettant de communiquer avec des personnes du monde entier. Magique !

Parlée dans plus de 120 pays dans le monde, elle offre une diversité de relations peu commune.

Mieux encore, l’Espéranto nous met en prise directe avec de potentiels amis de pays à faible économie.

C’est ainsi que l’association ESPERANTO PLUS a vu le jour.

Le principe est simple : fédérer des groupes de 15 personnes (en Europe et dans les pays développés) qui s’engagent à donner 10 € par mois pour soutenir un espérantiste ressource dans un pays défavorisé.

L’association intervient jusqu’à présent au Togo, en Tanzanie, au Congo et à Madagascar.

Chacun peut s’investir, espérantophone ou non, mais en accord avec la philosophie d’une langue qui est bien plus qu’une… langue.

Rendez-vous sur notre blog ou suivez-nous sur facebook

… association spécialisée de l’UEA

Tout le monde ne sait peut-être pas qu’au sein d’UEA, l’association mondiale d’espéranto, il existe diverses commissions dont ces associations créées pour les personnes impliquées dans une vision du monde, une profession ou un passe-temps, etc… Il existe environ 60 associations spécialisées.

En aout 2020, l’UEA avait déjà récompensé Esperanto Plus dans la liste des diplômés pour leur « action remarquable » en faveur de la langue. Cette nouvelle reconnaissance, l’ajout d’Espéranto Plus à sa liste d’associations spécialisées, est arrivée le 15 avril 2021.

Ce succès s’est concrétisé au terme de nombreux échanges, documents, messages, dossiers, doutes, dialogues, silences, vote… et nous devons remercier en particulier le secrétaire général d’UEA Aleks Kadar qui a dédié une bonne partie de son temps de façon rationnelle et efficace pour présenter notre requête avec une issue favorable.

Nous espérons bien que cette nouvelle fenêtre ouverte sur le monde saura attirer de nouveaux donateurs pour d’une part compléter les groupes existants et d’autre part en créer de nouveaux. Pour ce faire nous avons besoin de toutes vos compétences pour diffuser les informations, communiquer avec nos amis africains afin d’animer notre « Association spécialisée d’Espéranto » !

Nous comptons sur vous pour que nous continuions à parcourir agréablement les mêmes chemins, mais surtout, surtout, remercions nos généreux donateurs pour leur fidélité, leur soutien précieux !

Nous envisageons une assemblée générale fin juin 2021 espérant que cette fois, nous pourrons nous asseoir ensemble à Arrout et parler de notre avenir !

A bientôt, très prochainement !

EVELYNE

De tout temps les balanaenopera physalus ou rorquals communs ont vécu en Méditerranée, et se sont parfois échoué sur les côtes. Vu de la mer, le mont Saint-Clair qui surplombe la ville de Sète ressemble à une baleine. Jusqu’en 1928 on écrivait Cette le nom de cette ville, qui en langue latine signifie baleine, comme aussi la ville de Ceuta sur la côte marocaine. La ville de Sète a donc comme emblème la baleine. La fameuse entreprise de sel marin du même nom a également choisi la baleine pour décorer ses boîtes.

Au XXe siècle, un jeune garçon commença à s’intéresser à la baleine lorsqu’il découvrit un os de cet animal. PIus tard, il étudia la géologie, la faune et la flore de sa région. Quand, en 1989 , une deuxième baleine s’échoua sur la plage de sa ville Port-la-Nouvelle, l’homme devenu adulte et viticulteur décida de récupérer cette baleine. Il réussit avec l’aide de trois personnes à dépecer et transporter les ossements à l’aide d’un tracteur de vigne et de sa remorque. Il mit les os dans la lagune afin que la mer les nettoie pendant près de trois mois. Il reconstitua ensuite le squelette de cette baleine adulte, qui mesurait près de 20 mètres de long et pesait environ 40 tonnes dans son chai.

Ce remarquable travail d’un artisan, expert en anatomie animale aussi bien que scientifique, a fait de cet autodidacte un expert en région Languedoc. On peut maintenant visiter sa cave pour admirer ce beau squelette de baleine, ainsi que d’autres pièces, cachalots, oiseaux et mammifères.

Article de Geneviève GAUBERT

Vous pouvez également, si vous le souhaitez, retrouver l’histoire de la baleine et son dessin au Domaine des Jugnes chez Patricia et Jean-Louis Fabre, qui vendent des bouteilles de vin avec le dessin et l’histoire de la baleine. (Domaine des Jugnes, route de la Palme à Port-la-Nouvelle (11210) – 04.68.48.00.39)

Bildo de Père Igor, sub licenco CC-BY-SA

Cet article est seulement en espéranto.

En 1934, nome de la hidroelektra progreso, pluraj vilaĝoj disigataj en trideko de kilometroj, estas subakvigitaj por konstrui sur la rivero la Truyère la baraĵon de Sarrans, (la plej proksima vilaĝo) kaj la lagon kiu kuniras.

Printempe de 2014, por kontroli la staton de la baraĵo, EDF (Elektro de Francio, tio estas ĉefa franca entrepreno pri produktado kaj distribuado de elektro) zorgis pri la malplenigo de la lago. Dum somero kaj kun permeso de EDF, miloj da scivolemuloj venis por vidi …. por kion vidi ? Nu la vegetaĵaron aŭ pli ĝuste la neekziston de vegetaĵaro, sed ankaŭ kaj precipe por vidi …ponton. Jes ja ponto kaj plie ponto kiu restadis en akvo de post 80 jaroj, ĉu tio vere meritas tian valorigadon kaj tutan alineon!! Nu vi bonvolu legi tuj malsupre la klarigantan teksteton kaj poste vi mem taksos !

Jes, kia ponto ! La gotika ponto de Treboul (tiu vilaĝo malaperis, nun subakvigita, kaj restas neniu domo) datiĝanta de la XIV-a jarcento kaj konstruita de la Angloj, estis impostponto ĝis 1740. La vizitintoj de la somero 2014 rajtis senpage transpasi ĝin. Ĝi ankoraŭ staras !

Feliĉe ĉar ĝi estas unu el la maloftegaj laboraĵoj, klasifikataj kiel historiaj monumentoj (ĝi estis tia en 1927), kiuj estas tiom malofte videblaj. La unuan fojon de post la konstruado de la baraĵo, la lago estis komplete malplenigita. EDF asertas ke ĝi de nove malfermos la kluzpordetojn kiuj ebligas malplenigi tiun lagon post 40 jaroj ! Necesas 4 monatoj pli malpli por denove plenigi la lagon.

Pri la preskaŭ sama temo, ni atentigas la leganton ke ekzistas en Langvedoko-Rusiljono 3 grandaj artefaritaj lagoj : la lago de Naussac apud Langogne en la departemento Lozere, la lago de Villefort, vilaĝo de la departemento Lozere, sed situanta tuj norde de la departemento Gard kaj la lago de la Salagou (rivereto apud Clermont l’Herault kaj Lodeve en la departemento Herault) . Ĉiu malaperigis almenaŭ unu vilaĝon. Tamen la lago de la Salagou enabismigis nur la tombejon de la vilaĝo Celle. La lagon de la Salagou neniam oni komplete malplenigis(os) pro tre simpla kialo : necesus 4 jaroj por de nove ĝin plenigi. Sed per modernaj teknikoj, la kontroloj de la baraĵoj nun fariĝas danke al robotoj kaj skafandristoj.

Louis Ensuque